Moleskine. Al jarenlang zweren wij er bij. Onze agenda’s en notitieboekjes waren tot op heden altijd afkomstig van deze firma uit Milaan. Maar we zijn aan het twijfelen. De kwaliteit van onze Moleskines is namelijk aan het afnemen. Wellicht heeft het te maken met het feit dat de boekjes tegenwoordig worden gemaakt in China? Wie zal het zeggen… Jammer is het wel.
Bewogen geschiedenis
De geschiedenis van Moleskine is bewogen. In de negentiende en twintigste eeuw waren het superpopulaire notitieblokjes. Ze werden met de hand gemaakt door kleine boekbinders in Frankrijk. Deze boekbinders leverden hun artikelen aan de kantoorartikelenwinkels in Parijs. Vooral het vooruitstrevende en creatieve deel van de mensheid krabbelde er op los in de karakteristieke zwarte boekjes. Van Gogh, Picasso, Wilde, Matisse, Hemingway, allemaal waren het ‘Moleskiners’.
Familiebedrijfje uit Tours
In 1986 verscheen de laatste échte Moleskine. Reisauteur Bruce Chatwin kreeg dit te horen tijdens zijn bezoek aan zijn Moleskineleverancier aan de Rue de l’Ancienne Comédie in Parijs. De laatste boekjes werden gemaakt door een klein familiebedrijfje in Tours. In verband met het overlijden van de eigenaar stopte deze boekbinderij met het produceren van Moleskines. “Le vrai Moleskine n’est plus”, zou de winkelier tegen Chatwin hebben gezegd. Helaas.
Modo & Modo
De jaren gingen Moleskineloos voorbij. Toen werd het 1997. Het Milanese Modo & Modo SpA reanimeerde toen de Moleskine notitieboekjes. De eerste oplage telde vijfduizend boekjes. Al snel werden de nieuwe, in Europa geproduceerde, Moleskines populair. Lange tijd ging het goed. De kwaliteit van de zwarte omslagen en de pastelkleurige binnenzijde was perfect. In 2004 landde Moleskine echter in Azië. Toen viel nog niet het besluit om voor de productie naar een lagelonenland te gaan. Dat gebeurde pas in 2006 nadat Société Générale Capital, een Frans investeringsfonds, Modo & Modo opkocht. De bedrijfsnaam werd veranderd in Moleskine Srl. en de productie werd overgeheveld naar China.
MinE
De dagelijkse praktijk wijst uit dat de Chinese Moleskines slechter in elkaar zitten. Het elastiekje zit niet strak om de band heen en het voelt allemaal wat minder aan. Maar ja, het blijven wel heel fijne boekjes en agenda’s. Alternatieven kenden we niet. Nog niet. Onlangs raakten we namelijk aan de praat met een medewerkers van Lediberg, een Italiaanse firma uit San Paolo d’Argon, een plaatsje onder de rook van Bergamo en Milaan. Deze firma maakt boekjes volgens het Moleskinerecept. Het zijn duurzame en kwalitatief hoogwaardige producten, waar heel trots ‘MinE’ op staat. Navraag leert ons wat MinE betekent: ‘Made in Europe’. Hoewel het ons pijn doet, achten we de kans erg groot dat wij binnenkort overstappen naar Lediberg. Zeker nu we weten dat ze ook agenda’s kunnen leveren. Bovendien: ‘Le vrai Moleskine n’est plus, n’est-ce pas?’

