Word je overvallen door een allesomvattend gevoel van saaiheid? Doe dan eens radicaal anders! Wees creatief en ‘denk uit de doos’. Moet je eens kijken wat het allemaal teweeg brengt! De saaiheid verdwijnt als sneeuw voor de zon en je bruist van energie. Tekenaar Marc Johns zag het goed toen hij Jeffrey in digitale inkt weergaf. Deze tekenaar maakt overigens heel grappige tekeningen. Ze doen me ergens aan denken, maar ik kom er maar niet achter wat het is. Is het een combinatie van Burton en Kamagurka? Hmm… Zou kunnen. Ga zijn site maar eens bekijken en oordeel zelf!
Maandelijks archief: februari 2011
Rente of bezuinigen?
Er was eens een bank. Die bank kwam in de problemen. Dat was niet vreemd, want alle vriendjes van de bank zaten ook diep in de rotzooi. “Help, help, help!” Iedereen hoorde de bank en zijn vriendjes roepen. “We hebben steun nodig, anders gaan we dood“. Niemand wilde dat de bank en zijn vriendjes zouden sterven. Dus kwamen papa en mama overheid met een slim plan. “Jullie krijgen van ons een injectie met miljarden, dan komt alles goed!“
Zwaar weer
Alles kwam niet meteen goed, eerst werd het ‘zwaar weer’. Daarna begon de zon weer te schijnen. De bank en zijn vriendjes knapten duidelijk op en zagen het weer helemaal zitten. “Die spuit met miljarden is niet meer nodig“, riepen ze in koor. “We zijn weer helemaal gezond!” Maar papa en mama overheid wilden de spuit nu nog niet terug. Nee, ben je mal! De bank en zijn vriendjes mogen ‘m pas veel later teruggeven, samen met wat centjes voor het gebruik van de spuit. Dat papa en mama overheid nu hun andere kinderen geen spuit kunnen geven, dat is jammer maar helaas.
Geen sprookje, maar werkelijkheid
Dit lijkt wel een sprookje, toch is het écht. ING Bank leende miljarden van de rijksoverheid om uit de financiële ellende te komen. De bank krabbelde er sneller dan verwacht bovenop en heeft weer een flink gevulde portemonnee. ING wil graag zo snel mogelijk schuldenvrij zijn. Dus kwamen de bankbaasjes met het voorstel om nu vijf miljard euro terug te geven aan de staat. “Nee“, reageerde het Rijk, “dat willen we niet. Jullie mogen pas op een veel later moment terugbetalen, met rente natuurlijk!“
Niet breed
Diezelfde overheid heeft het echter nu niet breed. Sterker nog, iedereen moet de broekriem aanhalen om de overheid in de lucht te houden. Bezuinigen en ombuigen zijn de toverwoorden. Het is toch wel een vreemde zaak, dat het Rijk nee zegt tegen vijf miljard in de week dat er voor 0,3 miljard wordt bezuinigd op kinderen die extra onderwijsondersteuning nodig hebben. Misschien zien wij het verkeerd, maar is dit niet een kwestie van de smalste schouders die de zwaarste lasten dragen?
De wind in je rug
Reden auto’s maar op water… Dat zou ideaal zijn! Dirk Gion en Stefan Simmerer kwamen onlangs in de buurt van dit ideaal. Zij reden niet op water, maar legden met hun auto in achttien dagen bijna 5.000 kilometer af zonder fossiele brandstof. Schijnbaar geïnspireerd door kitesurfen, koppelden ze een grote vlieger aan hun voertuig. De wind deed de rest. Op windstille momenten nam een elektromotor het even over. Die ‘batterij’ werd overigens opgeladen door…de wind! Neem maar snel in productie!
Lichtgewicht karretje
Gion en Simmerer maakten met hun Wind Explorer een tocht dwars door Australië: van Perth via Albany naar Sydney. Ze braken met hun lichtgewicht karretje een paar wereldrecords. Voor het eerst werd:
- een heel continent doorkruist met een voertuig op windenergie
- zo’n lange afstand gereden met een 100% windwagen
Racefietswielen
De Wind Explorer weegt 200 kilo. De windwagen is gemaakt van niet echt milieuvriendelijk carbonfiber en aluminium. Racefietswielen zorgen voor een lage rolweerstand. Het lithium-ion accu werd tijdens de rit overdag opgeladen. Dit gebeurde met een kleine windturbine boven op de Wind Explorer. Heel af en toe moesten de twee elektrocoureurs inprikken op het lichtnet om de accu op te laden. Uiteindelijk zijn de totale kosten voor de bijna 5.000 kilometer een kleine 13 euro! Ook dat is een record.

Dirk Gion (links) en Stefan Simmerer (rechts) praten niet over het aantal lekke banden. (c) www.wind-explorer.com.
Lekke banden
De Wind Explorer werd op Valentijnsdag verwelkomd in Sydney. Tijdens de reis reed het wagentje regelmatig snelheden van 80 kilometer per uur. De maximale dagafstand bedroeg 493 kilometer. Over de hoeveelheid lekker banden zwijgen Gion en Simmerer in alle toonaarden.
Meer weten?
Verne de visionair
Jules Verne was onlangs jarig. De goede man heeft er zelf weinig van gemerkt. De Breton (!) is immers al ruim honderd jaar dood. Zijn geboortedag (8 februari 1828) zette ons wel aan het denken over zijn werk. Verne is eigenlijk de bedenker van het sciencefictiongenre. Tegelijkertijd klopt dit ook weer niet, want veel van wat hij beschreef en wat we tijden lang hebben gezien als sciencefiction is uiteindelijk werkelijkheid geworden. Een visonair auteur zou je hem het beste kunnen noemen. Een futuroloog kan ook.
Vernes bedenksels
Een lijstje van een aantal van Vernes bedenksels maakt veel duidelijk.
- Onderzeeboot Nautilus werd voortbewogen door elektriciteit. Dit was in de tijd van Verne onmogelijk. Tegenwoordig is het doodgewoon.
- In 1889 schreef Verne een artikel over het jaar 2889. Hij beschreef het alternatief voor het dagblad. In plaats van het drukken van kranten, wordt het nieuws in 2889 voorgelezen. Ook dit is inmiddels werkelijkheid.
- In 1865 speculeerde Verne over een ruimteschip dat zijn energie uit het zonlicht zou halen. NASA heeft inmiddels zogenoemde zonnezeilen ontworpen, die hier voor zorgen
- Verne schreef ook over een soort raketachtige projectielen, die mensen naar de Maan en terug zouden kunnen brengen. Verne wilde deze ‘kogels’ afschieten met een groot kanon. Inmiddels weten we hoe we naar de Maan kunnen gaan en veilig kunnen terugkomen.
- Adverteren in de lucht is in de werken van Verne al mogelijk. In de negentiende eeuw was dit toekomstmuziek. Anno 2011 zijn we er aan gewend. Op skrivadur.nl schreven we er al eens over: flogo’s.
- Videoconferencing (en toepassingen zoals Skype) komen uit de koker van Verne. Hij heeft het over een zogenoemde ‘phonotelephote’. Dit apparaat maakte het verzenden van beelden mogelijk door een slim gebruik van spiegels en bedrading.
- De stungun of tazer is een noviteit? Vergeet het maar. Verne had het er al over in ‘Vingt mille lieues sous les mers‘. Hij beschreef een wapen dat een elektrische schok kon overbrengen om iemand tijdelijk te inactiveren.
- In ‘Autour de la lune‘ bedacht hij een ruimtecapsule die na de reis van de Maan naar de Aarde in zee zou landen en zou blijven drijven. Het ruimtevaartuig zou zacht in zee landen. Iedereen kent inmiddels de ruimtecapsules die door de dampkring gaan en aan een parachute veilig en vertrouwd het ruime sop kiezen.
Het blijft een heel bijzonder heerschap, die Jules Gabriel Verne!
Ecco la cinquecento!
Ecco la cinquecento! Waarom moet dit nu weer in het Italiaans beginnen? Geen idee, het leek ons wel leuk en frivool. Want skrivadur.nl heeft een nieuwe mijlpaal bereikt. Dit is namelijk ons vijfhonderdste bericht! Dat is wel een gebakje waard, toch? Of een Italiaans beginnetje. Frans had uiteraard ook gekund. Hoe dan ook: wij van skrivadur.nl rusten niet op onze lauweren. We gaan vrolijk door met onze zoektocht naar ‘ander’ nieuws en leuke weetjes. Zo meteen brengen we even een toost op onszelf uit en dan gaan we verder. Vanaf deze plek willen we uiteraard al onze lezers hartelijk danken voor hun aanwezigheid! Dus: BEDANKT! En we hopen dat je nog vaker langskomt!
Kon'nichiwa Nippon!
Hoewel Nederland en Japan een gezamenlijke, bijzondere geschiedenis hebben van ruim vierhonderd jaar, kan het land ons niet echt bekoren. Daar hebben wij zo onze persoonlijke redenen voor. Nee, die hangen niet alleen samen met het traditionele slachten van walvisachtigen. Japan had ook helemaal niets met skrivadur.nl. Houden zo, wilden we net zeggen. Bij nader inzien slikken we deze woorden maar even in. Een korte blik op de websitestatistieken van skrivadur.nl leert namelijk dat we vandaag voor het eerst in ons bestaan Japanners op bezoek hebben gehad. Ze waren er maar heel even. Typisch Japans dus: snel kijken, foto’s maken, videootje schieten en verder naar de volgende attractie. We wilden de Japanners net welkom heten, we zijn immers netjes opgevoed. Daarom zeggen we ook kon’nichiwa tegen onze gasten uit Nippon, hoewel er veel onschuldig bloed aan hun handen kleeft. Kom eens vaker terug, beste Japanse gasten. Misschien steken jullie wel wat op van de verhalen en artikelen op onze website. Misschien ook niet. Jammer…
Snoep verstandig…
Snoep verstandig, eet een appel! Niet dus! Recent wetenschappelijk onderzoek toont namelijk aan dat het veel gezonder is om chocolade te eten. Goed nieuws voor de chocoholics onder ons! Zeker met Pasen in het verschiet! Niet alleen is het eten van chocolade beter dan het consumeren van fruit, het zoete bruine goedje wordt door de wetenschap ook aangeprezen met de titel ‘supervoeding’. Zeg dus maar dag met je handje tegen het schuldgevoel en prop jezelf maar lekker vol met truffels, chocotof, bonbonbloc en marsen!
Superfruit
De wetenschap heeft onomstotelijk bewezen dat chocolade per gram veel meer gezonde plantaardige stoffen en anti-oxidanten bevat dan een stukje fruit van hetzelfde gewicht. De wetenschappers konden dit concluderen na een reeks van proeven met cacaopoeder en het poeder van ‘superfruit’ zoals acaibessen, bosbessen, cranberries en granaatappels. De bestanddelen van chocolade (vooral puur) zijn net zo goed en gezond als de bestanddelen van het superfruit. Eigenlijk zou chocolade ook superfruit moeten worden genoemd. Helaas bevat chocolade wel veel vet en suiker, maar dat hoeft geen probleem te zijn als je je chocoladedieet maar combineert met balansvoedsel zoals rijst en peulvruchten.
Free Morgan!
Morgan, de ‘Harderwijkse’ zwaardwalvis, gaat niet terug naar de oceaan. Wetenschappers van het dolfinarium achtten het enige tijd geleden onverantwoord de orka terug te zetten in zee. Ehm… Waarom doet dit ons denken aan ‘onderzoeken’ van levensmiddelengiganten naar de positieve gezondheidseffecten van hun eigen producten? Mogen we dit op zijn zachtst gezegd een vreemde gang van zaken vinden?
Waddenzee
Hoe zat het ook alweer met Morgan? In juni 2010 kwam het jonge beestje van een jaar of drie terecht in de Waddenzee. Haar familie was ze al kwijtgeraakt. Ze zwom rondjes zonder dat hij de uitgang van de ondiepe zee kon vinden. Het dier vermagerde ernstig. Daarom werd ze uit de zee gevist en tijdelijk opgevangen in Harderwijk. Daar knapte het intelligente zeezoogdier flink op. In opdracht van het dolfinarium gingen wetenschappers aan de slag met de vraag wat er met de orka moest gebeuren. De zeebiologen deden enorm hun best, maar konden de familie van de orka niet vinden. Gek hè? En het is volgens dezelfde biologen, die hun geld ontvangen van het dolfinarium, enorm belangrijk dat Morgan haar terugvindt, anders gaat het helemaal mis.
Terugzettingen
Er zijn echter voorbeelden van geslaagde terugzettingen. Bovendien is het terugzetten in haar eigen, wilde natuur altijd beter dan haar dagen te moeten slijten in een betonnen tank en rondjes te moeten zwemmen voor luid gillende en applaudiserende toeristen. Orka’s worden geboren in het wild. Orka’s leven in het wild. En orka’s sterven in het wild. Ze horen niet thuis in een dolfinarium, welke kolderargumenten (“ze is te gehecht aan mensen!“) er ook worden gebruikt. Of Morgan in Harderwijk blijft, is maar de vraag. Sea World (horen we daar de kassa al rinkelen?) in de Verenigde Staten heeft schijnbaar erg veel interesse. En iedereen weet dat Sea World supergeschikt is voor het opvangen van deze dieren. Dit dolfinarium heeft namelijk een zee van ruimte. Laat ons niet lachen!
Meer weten?
Meer weten over hoe het anders kan met Morgan? Bekijk dan de website van Free Morgan!
Schokkend: The Cove
Orka’s, dolfijnen, zeeleeuwen en zeehonden. Het is een walgelijke vertoning! Nee, niet in het wild. Dan kijken we er met enorm veel plezier naar. Maar de walgelijkheid van dolfinaria is nauwelijks onder woorden te brengen. Nooit, maar dan ook echt nooit, zullen wij een bezoek brengen aan deze poelen des verderfs. Oké, ook wij zijn schuldig. Ook wij zijn vroeger door onze ouders meegenomen voor een ‘leuk dagje Harderwijk’. En ook wij moesten ‘leuk’ naar Flipper op televisie kijken. Maar het is over, amen, uit! Zeker na het zien van de schokkende documentaire The Cove. We vermoedden het al een tijd langer en ook nu weer blijkt dat mensen tot beestachtig gedrag in staat zijn. Ongelofelijk bizar en kwetsend!
Jaarlijkse massamoord
The Cove (anno 2009) beschrijft de jaarlijkse massamoord op dolfijnen in het ‘nationale park’ bij Taiji in Japan. De dolfijnen worden opgejaagd met ‘geluidstokken’ die hun sonar helemaal over de mik helpen. Vervolgens worden ze bijeengedreven in een baai. De ‘beste’ dolfijnen worden gevangen en doorverkocht aan de Sea Worlds van deze wereld voor een bedrag van bijna 150.000 euro. Kassa! Deze dolfijnen hebben nog ‘geluk’ gehad. Hun vriendjes en vriendinnetjes worden namelijk op een zeer primitieve en bloederige manier afgeslacht. Waarom? Om het vlees op een stiekeme manier te verkopen als walvisvlees. Dat de ‘Japanse slagers’ hierdoor zorgen voor een grootschalige kwikvergiftiging onder de consumenten, dat vinden ze niet belangrijk. Geld, geld, geld, daar draait het om. O ja, ze hebben ook een ‘reden’ om de dolfijnen te doden. Hou je vast…de dolfijnen (en andere walvissen) eten te veel vis. En dat is bedreigend voor de mens! Tssss….
http://c.brightcove.com/services/viewer/federated_f9?isVid=1
Avonturenfilm
De oscarwinnende documentaire laat zich aanvankelijk zien als een soort van avonturenfilm. Een deel Jacques Cousteau (want: het heeft met de zee en zeedieren te maken) en een deel James Bond (want: veel technische snufjes). Zodra je echter beseft dat het allemaal écht is en dat de bloederige scenes niet in scene zijn gezet, krijg je een knoop in je maag. Mensen vermoorden een bijzondere diersoort, die net zoals de mens zelf beschikt over zelfbewustzijn. Dolfijnen hebben allerlei vermogens en gaven. Ze zijn in staat door mensen heen te ‘kijken’ en te voelen wat er in ons omgaat. Zouden ze in die bloederige baai ook hebben gevoeld wat er zou gaan gebeuren. Wat een enge gedachte!
In actie komen!
Iedereen moet deze film zien! En iedereen moet in actie komen! Dat kan al met kleine stapjes. Ga bijvoorbeeld NOOIT meer kijken naar dolfijnenshows! Het vrolijke gelach van de dolfijnen is namelijk niet vrolijk bedoeld. De gevangen dieren staan namelijk strak van de stress. De dolfijnen ‘kwetteren’ om ons allemaal bewust te laten worden van het feit dat wij zo onverantwoord met de wereld en de dieren omgaan. Doe er wat aan, nu het nog kan! Kom in actie:
Particulier pinnen
Pinnen en chippen zijn inmiddels ingeburgerde betalingsmethoden. Helaas is deze plastic betaalmanier volkomen nutteloos als je eens via marktplaats.nl iets als een tweedehands fietsje koopt. Bij de gemiddelde ‘Frank de fietsenman’, die in zijn vrije tijd een handeltje drijft in tweedehandsjes, kun je namelijk niet pinnen of chippen. Hij of zij wil contante flappen, anders gaat de koop niet door. Dit kan anders, meende een Amerikaanse firma! Door een simpel kaartlezertje in de koptelefooningang van je mobiel te steken, kunnen particulieren voortaan onderling pinnen. Eén nadeel: het kan nu alleen nog maar in de Verenigde Staten!
Mede-oprichter van Twitter
De revolutionaire particulier-naar-particulierbetaalwijze is bedacht door Jack Dorsey (34), mede-oprichter van Twitter. Het zogenoemde Squaresysteem zorgt er voor dat het saldo van de ene betaalrekening direct via je smartphone naar een andere bankrekening wordt getankt. Om dit mogelijk te maken moet je wel even een appje downloaden. Heb je dat gedaan? Dan kun je onbeperkt gebruik maken van deze dienst. Deze nieuwe betaalmanier kost je wel wat. Per betaling wordt ongeveer drie procent van het totaalbedrag in rekening gebracht. O ja, je betaalt ook nog een dubbeltje per keer voor het gebruik van de service.














