Het geldt voor iedereen: je persoonlijke geschiedenis is erg interessant! Wie graaft in zijn of haar verleden komt gekke, bizarre, opvallende, donkere, leuke, pijnlijke, mooie en kleurrijke zaken tegen. Mijn familiegeschiedenis gaat aan mijn ‘moederskant’ bewijsbaar terug tot het begin van de zestiende eeuw. In die tijd droegen mijn ‘voormoederen’ al een achternaam. Hoewel er al een tijd lang fragmenten van de geschiedenis van mijn ‘vaderskant’ bekend waren, wordt er nu pas écht onderzoek gedaan. Niet door mij hoor, want ik word een beetje zenuwachtig van genealogisch onderzoek. De zaken die een ander familielid nu naar boven haalt, zijn super. Stukje bij beetje worden de puzzelstukjes aan elkaar gelegd. Zo ontstaat een mooi beeld van mijn eigen verleden. Een verleden waarin paarden, soldaten, huzaren, herbergiers, molenaars en ondernemers een grote rol spelen. Een verleden ook dat eigenlijk te leuk is om niet in boekvorm te vatten. Misschien moet het er dan toch maar eens van komen… Of klinkt dit wel erg arrogant?
Ergens op deze foto uit 1914 moet mijn opa staan. Geen idee waar.
