Help! Twitter is overspannen! Tenminste, die melding kreeg ik zojuist toen ik een tweet wilde plaatsen. Het geeft maar weer eens aan hoe populair de sociale media zijn. De twittermelding is op zich wel grappig hoor: ‘Twitter is over capacity’. Het bijbehorende beeld spreekt ook boekdelen: een walvis wordt opgetild door de ‘tweetbirds’. Ach ja, dan meld ik maar even niet dat ik zo meteen een overheerlijke cappuccino ga drinken. Tsss…
Zonder twitter ben je een walvis op het droge? (c) twitter.
Minder is meer, moeten ze bij caravanbouwer Knaus hebben gedacht. Niks geen twee-assers of modellen met compleet uitgeruste badkamers, jetstreams en toiletten. Spartaans moet het! Alleen zo toon je aan dat je innovatief bent. Ter ere van het vijftigjarig bestaan van deze Duitse caravanbouwer is een oermodel uit de jaren zestig van de twintigste eeuw afgestoft en opnieuw in productie genomen. Van dit ‘Schwalbennest’ worden 150 exemplaren gebouwd. Echt groot is het ‘eitje’ niet te noemen: van voor naar achter is het krap 3,77 meter! In feite is het een rijdend tweepersoonsbed. Oké, met wat extra’s dan: een koelkastje, een kast, een kookplaatje en een kachelunit. Het ding ziet er echter wel heel erg grappig uit. Met een oplage van 150 exemplaren is de kans niet erg groot dat je dit ei in levende lijve tegenkomt. Overigens komen er maar 149 in de vrije verkoop (prijs: 5.990 euro!). Nummer 55 (was 50 niet logischer geweest?) wordt namelijk verloot.
Het zwaluwnestje in de jaren zestig van de vorige eeuw. (c) Knaus.
En het zwaluwnestje anno 2011. Zoek de verschillen. (c) Knaus.
Het geldt voor iedereen: je persoonlijke geschiedenis is erg interessant! Wie graaft in zijn of haar verleden komt gekke, bizarre, opvallende, donkere, leuke, pijnlijke, mooie en kleurrijke zaken tegen. Mijn familiegeschiedenis gaat aan mijn ‘moederskant’ bewijsbaar terug tot het begin van de zestiende eeuw. In die tijd droegen mijn ‘voormoederen’ al een achternaam. Hoewel er al een tijd lang fragmenten van de geschiedenis van mijn ‘vaderskant’ bekend waren, wordt er nu pas écht onderzoek gedaan. Niet door mij hoor, want ik word een beetje zenuwachtig van genealogisch onderzoek. De zaken die een ander familielid nu naar boven haalt, zijn super. Stukje bij beetje worden de puzzelstukjes aan elkaar gelegd. Zo ontstaat een mooi beeld van mijn eigen verleden. Een verleden waarin paarden, soldaten, huzaren, herbergiers, molenaars en ondernemers een grote rol spelen. Een verleden ook dat eigenlijk te leuk is om niet in boekvorm te vatten. Misschien moet het er dan toch maar eens van komen… Of klinkt dit wel erg arrogant?
Ergens op deze foto uit 1914 moet mijn opa staan. Geen idee waar.
Nederland is niet cool. Nog niet misschien. CNN deed onderzoek naar de ‘coolheid’ van landen en nationaliteiten. Er werd zelfs een heuse Top-12 (!) opgesteld. En raad eens wat? Nederland staat er niet in! Slechts twee Europese landen krijgen het predikaat ‘cool’. Op nummer 6 komen we Spanje tegen. Oké, daar valt meet te leven. Op de elfde plaats staat… België! Hûh? Ja: je leest het goed, België!
Wij Nederlanders weten heus wel dat de Belgen beter bier brouwen...
Hele waslijst
Volgens CNN kan de ene nationaliteit cooler zijn dan de andere. Daar kunnen we het allemaal mee eens zij, toch? Uit een hele waslijst van ongeveer 250 landen werd de Top-12 samengesteld. Er is gekeken naar allerlei kenmerken die te maken hebben met hipheid en coolness. De Top-12 ziet er als volgt uit:
Tja, daar sta je dan te kijken met je spreekwoordelijke bek vol met tanden! Nederland, met je nuffige klompen en melige molens. Nederland, met je Jantje Smit en die andere drie J’s. Nederland, met je eeuwige gepolder en gezanik. Nederland, met je continue vloed aan talentenjachten en realityprogramma’s. Nederland… un-cool land!
Noord-Belgen
Wellicht kunnen we ons als Nederlanders voortaan gaan beschouwen als Noord-Belgen? Dan maken de pralines, de Vlaamse frieten, het belabberde wegdek, de mooie steden en de vele heerlijke biersoorten voortaan ook deel uit van ons erfgoed. Oké, dan nemen we de politieke stuurloosheid en de (valse) bescheidenheid van België op de koop toe. Veel zal het niet verschillen van Nederland, toch? Of is het kabinet van Rutte een zegen? O ja, om het ons Nederlanders nog even in te peperen, noemt CNN Haiku Herman (EU-president Herman Van Rompuy) de meest übercoole Belg. Nou, daar kunnen we het mee doen.
Over stickers hebben we het bij skrivadur.nl vaker gehad. Er gaat weer een stickertje bijkomen. Vrijdag 21 januari jl. was de kogel door de kerk: voor het gebruik van de permanent in staat van ontbinding verkerende wegen van Vlaanderen, Wallonië en het Brussels gewest moet vanaf 2013 geld worden neergeteld. In ruil voor je euro’s krijg je van de Belgen een mooie, nieuwe ‘autocollant’ voor op ‘uw wagen’. Alleen met zo’n sticker op je voorruit mag je door het politiek zwaar verdeelde land rijden om uiteindelijk uit te komen op de vakantiebestemming in Frankrijk, Spanje of Portugal.
Voorstel: hoe meer gaten, hoe lager de prijs van het Belgische tolvignet!
Kwaliteitseisen
Eigenlijk is het te belachelijk voor woorden dat alle Europese lidstaten van dit soort belastingmaatregelen nemen. Waarom is er niet één regeling die voor ons allemaal geldt? In plaats daarvan moeten we onze auto’s voorzien van ontsierende en gezichtsbelemmerende stickertjes. Natuurlijk willen we best wel betalen als we iets gebruiken. Maar wij hebben zo onze kwaliteitseisen. Bovendien moeten er gratis alternatieven blijven bestaan. Een supersnelle en mooie tunnel mag geld kosten. Over de bergpas rijden is immers voor velen geen pretje. De péage in Frankrijk is een zegen. Goede wegen en superverbindingen. En als je wat meer tijd hebt, dan kruip je lekker – gratis – binnendoor.
Als we dan moeten betalen, willen we deze borden nooit meer zien!
Braamstruikse binnenpaden
Nee, het Belgische besluit kan onze goedkeuring niet wegdragen. De Zuiderburen weten dat alle Nederlanders via hun braamstruikse binnenpaden naar de zon rijden. Sterker nog: ze noemen een deel van hun snelweg al heel optimistisch ‘Autoroute du Soleil’. Alsof in de Ardennen de zon vaak schijnt! Zullen we de Belgen voortaan ook laten betalen als ze de Nederlandse grens overkomen? Of zullen we – en dat past wel bij Nederlanders – massaal gaan zwartrijden? Er zijn lang niet zo veel gendarmes en andere ‘zwaantjes’ om ons allemaal te bekeuren. Andere opties: een tunnel onder België door? Of een grote tuibrug? Omrijden via Duitsland kan uiteraard ook. Leve één Europa van je hieperdepiep hoera!
Bij skrivadur.nl roepen we al heel lang dat iedereen gebruik moet maken van gratis en legaal te downloaden open source software. Voor vrijwel alle betaalde pakketten bestaan alternatieven. En wie toch zo nodig een ‘minder-legale’ versie gebruikt, moet niet vreemd staan te kijken dat de GESOPO op bezoek komt. De Geheime Software Politie, beter bekend onder de minder veelzeggende naam ‘Business Software Alliance’ (BSA).
Nieuwe weg
In de strijd tegen softwarepiraterij is de BSA onlangs een compleet nieuwe weg ingeslagen. Er is klikgeld bedacht. Iedereen die een ander erbij lapt, krijgt geld op zijn of haar rekening overgemaakt. De BSA zegt het zelf als volgt: “De BSA is bereid u een beloning te betalen van 10% van de op grond van een rechterlijke uitspraak of schikking ontvangen schadevergoeding als gevolg van uw melding, met een maximum van € 10.000.” O ja, uiteraard is vertrouwelijkheid gegarandeerd. En als klap op de vuurpijl wordt er nadruk gelegd op het snel en tijdig melden: “Wanneer meerdere meldingen over hetzelfde bedrijf worden ontvangen gaat de beloning naar degene die de melding als eerst deed.” Meld misbruik snel, want anders klikt je collega zich rijk en sta jij met lege handen!
Diefstal loont niet. Klikken wel, zo leren we van de BSA. (c) skrivadur.
Intellectuele diefstal
Als uitvoerders van een creatief beroep worden ook wij regelmatig geplaagd door intellectuele diefstal. Onze ideeën, teksten en foto’s komen we ook tegen op andere websites. Zo lang er maar aan bronvermelding wordt gedaan en er geen commercieel gewin is, valt het onder onze CC-licentie. Maar we zien helaas ook ‘ander’ gebruik. Geen idee hoe we dat moeten aanpakken. Moeten we wellicht een WSA opzetten? Een Website Schrijvers Alliantie?
Andalusië staat voor 2011 op het programma. Wie weet of wij in de buurt van de kloof van El Chorro komen. De eerlijkheid gebiedt ons te zeggen dat we wel een beetje nieuwsgierig zijn. Door deze kloof loop namelijk El Caminito (Camino) del Rey, het engste voetpad ter wereld. Als raswandelaars hebben we vaker gladde, glibberige en griezelige paden en paadjes bewandeld, maar deze route breekt alle records. Zelfs van foto’s krijg je hoogtevrees.
Gek dat je van foto's hoogtevrees kunt krijgen.
Niet naar beneden kijken! Niet doen!
De watervallen van Chorro en Gaitanejo
Het enge paadje – dat nu voor een groot deel vervallen is – werd in 1901 aangelegd door arbeiders die aan de slag waren met het bouwen van waterkrachtcentrales bij de watervallen van Chorro en Gaitanejo. Zij gebruikten deze richel van nauwelijks een meter breed als transportweggetje om naar hun zware bouwmaterialen te vervoeren. Het ‘Koningsweggetje’ werd ook gebruikt voor inspectie- en onderhoudsdoeleinden. Het paadje kreeg zijn naam in 1905 toen Koning Alfonso XIII er overheen liep om naar de dam van Conde del Guadalhorce te lopen. Sinds die tijd is er vrij weinig aan onderhoud gedaan. De regionale regering – de Junta de Andalucía – vatte in 2006 het plan op om El Caminito del Rey op te knappen. Als het goed is, is het wandelpaadje dit jaar weer in volle luister opgeknapt en hersteld. Toch blijft het een intrigerende gedachte: wie weet hoe veel personen hier naar beneden zijn gekukeld. Brrrr…
El Caminito del Rey net na de aanleg.
El Caminito del Rey is altijd gevaarlijk geweest.
De Mexicaanse wandelvis (axolotl) zou volgens wetenschappers kunnen helpen bij het vinden van een geneesmiddel tegen kanker. De onvolgroeide eitjes van het vrouwtje van deze ‘molsalamander’ bevatten stofjes die de groei van kankercellen tegengaan. Onderzoekers van de Universiteit van Nottingham zijn er in een proef in geslaagd met deze stofjes de kankeronderdrukkingsgenen nieuw leven in te blazen. Deze genen worden uitgeschakeld door de snelgroeiende kankercellen. De met axolotlsap gepimpte kankeronderdrukkers gaan vervolgens als een gek ventje aan de slag om de kanker op te ruimen.
Het is net alsof het beestje aan het glimlachen is.
‘Melken’
Dit is goed nieuws voor de mens! Voor de wandelvissen of molsalamanders liggen de kaarten er anders voor. Deze diertjes stonden al als bedreigde diersoort op de rode lijst van CITES. Schattingen gaan uit van twaalfhonderd in het wild levende exemplaren. Het is te hopen dat de wetenschap een methode vindt om de axolotls hun eieren afhandig te maken, zonder dat de beestjes daarbij het loodje leggen. Zou ‘melken’ een optie zijn?
De inkt was nog maar net droog. James Naismith kon tevreden achterover leunen. Zijn nieuwe sport was immers van meet af aan een doorslaand succes. 120 jaar geleden werd basketball alleen gespeeld door ‘nette, blanke jonge mannen’. Sporters met een kleurtje kwamen er niet aan te pas. In die tijd – eind negentiende eeuw – waren rassenscheiding en discriminatie de normaalste zaak van de wereld.
Eén van de meest bekende Black Fives-teams: de New York Rens in 1925.
Gekleurde teams
Op een gegeven moment werd het atletische talent van de gekleurde sporter ontdekt. De Amerikaanse samenleving van toen stond echter niet toe dat er gemengd gesport zou worden. Vandaar dat er gekleurde teams gingen ‘ballen’. Teams met African-Americans werden ‘Colored Quints’, ‘Negro Cagers’ en ‘Black Fives’ genoemd. Quints en Fives refereert hierbij aan het aantal personen dat in het veld staat.
Een andere 'Colored Quint': de Alpha Physical Culture Club uit Harlem.
Het historische tapijt
De Black Fives zijn jarenlang onder het historische tapijt geschoven. Heel trots werd de ontstaansgeschiedenis van basketball beschreven. Vervolgens werd er gezwegen over de halve eeuw tussen de geboorte van het spel en het ontstaan van de NBA in de jaren veertig van de twintigste eeuw. Daarna ging het weer halleluia-in-de-gloria verder over deze toch wel erg leuke en interessante balsport.
Er is gelukkig steeds meer aandacht voor de complete geschiedenis van basketball.
Air Jordan in 1910
De geschiedenis van de gekleurde teams is er één om je vingers bij af te likken. Zo speelden (en wonnen) de New York Rens 88 wedstrijden in 86 dagen. Verder was er een heuse ‘Air Jordan’ actief in de jaren ’10 en ’20. Zijn naam? Cumberland Posey Jr. Zeker nooit van gehoord? Degene die basketball introduceerde in de Afro-American gemeenschap is ook met naam en toenaam bekend: Edwin Bancroft (Ed) Henderson. Zonder zijn promotiecampagne onder gekleurde Amerikanen zouden de Dream Teams van de Verenigde Staten nooit Olympisch Kampioen zijn geworden. Dan hadden we nooit gehoord van Charles Barkley, Michael Jordan, Scottie Pippen, Kareem Abdul Jabbar, Magic Johnson, Patrick Ewing, LeBron James en Shaquille O’Neal. Ed Henderson wordt terecht de vader van het zwarte basketball genoemd.
Meer weten?
Wie meer wil weten over de basketballhistorie tussen 1891 en 1940 doet er verstandig aan ook eens de website van de Black Fives te bezoeken. Dat is een ware schatkamer aan feiten en weetjes. Hoewel het natuurlijk schandalig is dat de gekleurde geschiedenis van basketball jarenlang onderbelicht is geweest, zet deze website veel recht. Een aanrader!
Hieperdepiep hoera! skrivadur.nl bestaat vandaag twee jaar! Op 18 januari 2009 begonnen we met deze website. Toen waren we nog bij WordPress.com gehuisvest. Inmiddels zijn we 24 maanden, 481 berichten en 498 reacties verder en zitten we op een eigen server. Trots en met een blij gevoel gaan we aan de slag om nieuwe berichten en verhalen te schrijven. Maar eerst gaan we – uiteraard – genieten van ons kleine jubileum en blazen we de kaarsjes van onze verjaardagstaart uit. Pfffft!
Het is vandaag feest op skrivadur.nl.
