De Europese Unie is er eentje van grote verschillen. Dat blijkt bijvoorbeeld als je in het buitenland koffie bestelt. In Nederland kost een bakkie troost – vaak van een bedenkelijke kwaliteit – al gauw een euro of twee. Beetje schuim erbij, noem het een cappuccino en het is ineens een euroknaak waard. In de Zuid-Europese Unielanden lachen ze de veters uit hun schoenen. De meest goddelijke nectar – die ze espresso, ristretto, coretto, café of bica noemen – kost drie keer niets. Oké, vijftig of zestig cent dan. Geen wonder dat er in landen als Portugal, Spanje en Italië een ware koffiecultuur bestaat. Even snel staandebeens een koffietje achterover gieten? Natuurlijk! In Nederland doe je dat niet. Te duur! Dus ga je er voor zitten en neem je nog wat lekkers bij die al te dure koffie. Alleen een kopje met bruin vocht staat immers ook zo kaal. Zou dit opzet zijn van de horeca? Geen idee. Het is wel opvallend.
Zo maar een willekeurig voorbeeld: een 'bica' van zestig cent! (c) skrivadur.
