Verjaardagen zijn leuk. Hoe jong of oud je ook bent of wordt. In je bed word je al verrast met gezang en cadeautjes. En dan gaat de hele dag de telefoon met feliciterende mensen. Collega’s zorgen er voor dat je ècht niet aan werken toekomt. Hoe dan ook: het gedenken van je jaarlijkse verouderingsproces is een aangename bezigheid. Onlangs mocht ook ik weer een jaartje in de boeken schrijven. En ook ik werd gefêteerd op lieve attenties. Eén van die leuke dingen die ik mocht uitpakken, was een piepklein zwart doosje van geborsteld aluminium. Rikiki stond er heel lief op de verpakking. Het dingetje van LaCie is nauwelijks groter dan een stok kaarten. Er zit niets overbodigs aan. Geen poespas, geen flauwekul. Het kleine zwarte doosje biedt een gigantische berg aan opbergmogelijkheden. Digitaal weliswaar, maar dat mag de pret niet drukken. Als je de 320 gieg vertaalt in de oude en vertrouwde diskettes, dan zie je écht een hele berg voor je. Mijn Rikiki staat in opslagcapaciteit gelijk aan – hou je vast – ruim 222.222 diskettes! Inderdaad, dat is een belachelijke hoeveelheid. Reken maar dat hier een hele hoop data op kan. Binnenkort ga ik lekker beginnen met het volzetten van mijn Rikiki met teksten, foto’s en muziek.
Probeer maar eens 222.222 diskettes in één hand te houden. Dat is onbegonnen werk. (c) LaCie.
