Nieuw: Googleleraren

Over een paar dagen is heel Nederland weer naar school. Dan moeten de leerlingen uit Zuid-Nederland ook bepakt en bezakt naar school. De kans dat ze daar les krijgen van een Googleleerkracht is echter klein. In heel Europa komen er vooralsnog slechts 35 door Google gecertificeerde leraren en leraressen.

Dit schoolse beeld is al verdwenen.

Dit schoolse beeld is al verdwenen.

Zegeningen van het internet
‘Natuurlijk’ ziet elke docent de zegeningen van het internet. Maar er schijnen er bitter weinig te zijn die van al die zegeningen gebruik maken. Dat moet anders volgens Google. Deze internetgigant bemoeide zich eerst met zoeken, later met navigeren en tegenwoordig met allerlei andere zaken. De stap naar het onderwijs is dan snel gezet.

Missionarissen in het onderwijslandschap
De allereerste Googleleraren van Nederland en België zijn Arco de Bonte en Lucas van de Paer. Google koos hen uit vanwege hun innoverende gebruik van (multi)media en het internet in het onderwijs. Samen met Google gaan de twee nu als een ware internetmissionarissen zieltjes winnen in het onderwijslandschap van de Lage Landen. In de tussentijd schuimt Google wereldwijd rond op zoek naar andere leerkrachten die opvallen door hun moderne manier van lesgeven en netwerkvorming. 

Uit de oude doos toen internet nog moest worden uitgevonden.

Uit de oude doos toen internet nog moest worden uitgevonden.

Driedaagse stoomcursus
De twee Nederlandstalige leraren werden uitgenodigd bij Discovery Education in Boston. Daar ontdekten zij samen met andere leraren de nieuwste leermiddelen. Niet lang daarna nodigde Google de twee uit voor een driedaagse stoomcursus in Londen. Naar eigen zeggen leerden de leraren in drie dagen we je normaal in drie jaar leert. Google bood hen een blik op de internettechnologie van de toekomst. Uitgangspunt hierbij is de mogelijkheid dat iedereen overal en op elk moment kan studeren. De toekomstige rol van leraar zal nog meer neerkomen op begeleiden in plaats van lesgeven. De leerlingen zullen dan zelf op zoek moeten gaan om dingen te ontdekken. Of het internet hierbij de beste plaats is, blijft de vraag. Het web is immers een vergaarbak van gefilterde en ongefilterde gegevens, die alleen door menselijke tussenkomst kunnen veranderen in nuttige en onnuttige informatie. We zullen het allemaal gaan meemaken!

Koffie, kippenvel en veren

Brrr! Hoezo is het zomer? Het is nu op de kop af dertien graden en ik zit te verkleumen voor mijn computer. Als het een beetje tegenzit, heb ik aan het einde van de dag veren. Het kippenvel is immers al aanwezig! Hoewel het aantrekken van een trui een optie is, wil ik me niet laten kennen. Het is per slot van rekening zomer. Dan loopt skrivadur in T-shirt. Ook als de mussen met bevroren pootjes aan de dakgoot kleven. Ik zal zo meteen maar eens een lekker stomend kopje koffie pakken. Dan kan ik me daarmee warm houden en hopen op warmer weer.

Met een kopje koffie hopen op warmer weer. (c) skrivadur.

Met een kopje koffie hopen op warmer weer. (c) skrivadur.

ZGAN: 78.000 onderbroeken

Kogelvrij zijn ze niet. Uitgevoerd in camouflagetinten evenmin. Het zijn er wel 78.000. Zo goed als nieuw, sterker nog: nooit gebruikt! Het Belgische leger heeft ze over. Mooie witte ‘oude-mannenonderbroeken’. Allemaal voorzien van een dubbele gulp voor rechts- en linksdragenden. Wie voordelig zijn lingeriekast wil vullen, moet er snel bij zijn. De verkoop van overbodige legerartikelen is immers voorbij voor je er erg in hebt. O ja, neem wel een flinke tas mee. Het leger verkoopt die onderbroeken namelijk alleen per duizend stuks. Wil je er een bijpassend hemd bij? Ook dat is mogelijk. Er zijn ‘slechts’ 40.000 stuks op voorraad. De ‘solden’ zijn dus écht aangebroken bij onze Zuiderburen!

Het Belgische leger verkoopt regelmatig 'strategisch' materiaal.

Het Belgische leger verkoopt regelmatig 'strategisch' materiaal.

Impasse voor wandelaars?

Soms zijn verkeersborden vreemd. Erg vreemd. Zo kwamen wij tijdens onze tochten door Frankrijk een bord tegen dat ons duidelijk maakte dat we te maken hadden met een doodlopende weg. Het bordje scheen ons toe te roepen: “Ga hier niet in!“. Oké dan… Maar wandelaars, fietsers en ruiters waren wel van harte welkom in die straat. Alsof zij wel konden doorlopen of doorrijden aan het einde van de impasse…

De weg hield toch écht op hoor. (c) skrivadur.

De weg hield toch écht op hoor. (c) skrivadur.

Slangen en voettonijnen

Wie zijn of haar ogen de kost geeft en toevallig altijd een digitale camera bij de hand heeft, kan leuke zaken vastleggen. Tijdens één van onze vele omzwervingen in het land ten zuiden van België, kwamen we deze grappige vorm van straatkunst tegen. Oké, het was een wandelgebied, dus die ‘pietons’ waren er in groten getale. De kunstenaar husselde echter was met de letters en voegde naar eigen smaak wat zaken toe. Dan staat er ineens heel wat anders…

Wandelaars? Slangen? Voettonijnen? (c) skrivadur.

Wandelaars? Slangen? Voettonijnen? (c) skrivadur.

Een nieuwe jas

Hoewel ik er nog niet echt van overtuigd ben dat-ie ook lekker zit, is mijn weblog vanaf vandaag voorzien van een nieuwe jas. Ik zal de komende tijd vast nog wel een en ander aanpassen, maar het is een feit: na twintig maanden webloggen mocht er wel eens iets veranderen aan de look-and-feel van mijn digitale moleskine! Welnu: dat is gebeurd. Reacties zijn uiteraard altijd welkom! Wat betreft de nieuwe kopfoto: die is genomen in de Périgord. We waren tussen de middag in een heel rustig dorpje. Alles was dicht. Iedereen genoot van de twee tot drie uur durende middagpauze. Ook de eigenaren van het lokale ‘maison de presse’. Een rustieke foto is dan snel geschoten. Toch? De ouderwetse ganzenveer die modern gestyleerd gebruikt wordt als logo voor alle ‘maisons de presse’ komt een heel eind in de buurt bij hetgeen ik hier op dit weblog probeer te doen: schrijven!

Dit is overigens de originele foto. (c) skrivadur.

Dit is overigens de originele foto. (c) skrivadur.

'Holland's got croissant'

In de enorme stortvloed aan programma’s die op zoek gaan naar het beste zang-, acteer, musical-, williewortel-, ontwerp- en mannequintalent ontbreekt er nog eentje. Er zou met gemak een realityserie kunnen worden gemaakt over de talentenjacht naar de beste bakker van Nederland. Titelsuggesties: ‘Holland’s got croissant’, of  ‘Breadstars’, ‘Het beste brood van Nederland’. In Frankrijk – het land waar er geen conserveringsmiddelen in het brood van de échte boulanger mogen zitten – is het nu al elke dag een ware strijd om het beste brood. Geen goed brood? Geen klanten! Onverbiddelijk zijn ze, de leden van het kritische cliënteel. Voor de Franse bakkertjes is het elke dag spitsroeden lopen. En terecht, want het gaat immers om een belangrijke eerste levensbehoefte. Soms kan men ook te ver gaan. Kijk hieronder maar.

Wordt hier het brood beoordeeld door een echte jury? Of lezen we het verkeerd? (c) skrivadur.

Wordt hier het brood beoordeeld door een echte jury? Of lezen we het verkeerd? (c) skrivadur.

‘Holland’s got croissant’

In de enorme stortvloed aan programma’s die op zoek gaan naar het beste zang-, acteer, musical-, williewortel-, ontwerp- en mannequintalent ontbreekt er nog eentje. Er zou met gemak een realityserie kunnen worden gemaakt over de talentenjacht naar de beste bakker van Nederland. Titelsuggesties: ‘Holland’s got croissant’, of  ‘Breadstars’, ‘Het beste brood van Nederland’. In Frankrijk – het land waar er geen conserveringsmiddelen in het brood van de échte boulanger mogen zitten – is het nu al elke dag een ware strijd om het beste brood. Geen goed brood? Geen klanten! Onverbiddelijk zijn ze, de leden van het kritische cliënteel. Voor de Franse bakkertjes is het elke dag spitsroeden lopen. En terecht, want het gaat immers om een belangrijke eerste levensbehoefte. Soms kan men ook te ver gaan. Kijk hieronder maar.

Wordt hier het brood beoordeeld door een echte jury? Of lezen we het verkeerd? (c) skrivadur.

Wordt hier het brood beoordeeld door een echte jury? Of lezen we het verkeerd? (c) skrivadur.

Natuurlijk kunnen we dat!

Vroeger was niet alles beter. Dat denken we alleen maar. Maar de postbezorging – in handen van een staatsbedrijf om trots op te zijn – was goed geregeld. Kom daar tegenwoordig nog maar eens om! Als je even niet oppast, gooi je je brief of kaartje in de verkeerde bus die slechts twee keer per week wordt gelicht. Dan kan de jarige fluiten naar tijdige felicitaties! Nee, sinds Tante Post geen familie meer is, is het huilen met de pet op. Het meest bizarre is dat de grootste postorganisatie zo’n afschuwelijk ontoepasselijke pay-off hanteert: ‘Sure we can!’. Onwillekeurig denk ik daar allerlei andere dingen bij. Wat denk je van:

  • Postzegelprijs verhogen? Sure we can!
  • Postzegels zonder waardevermelding? Sure we can!
  • De post niet meer op tijd bezorgen? Sure we can!
  • Alle postbodes ontslaan? Sure we can!
  • De ontslagen postbodes hun eigen (goedkope) opvolgers laten zoeken? Sure we can!
  • Alleen maar streven naar meer winst? Sure we can!
  • Een mooi bedrijf op de klippen laten lopen? Sure we can!

Hoe meer ongepast kan een pay-off zijn? Ken jij ook van deze voorbeelden? Voel je dan vrij om het lijstje aan te vullen! You can, sure!

Wie kent een meer ongepaste pay-off? Bron en (c): TNT.

Wie kent een meer ongepaste pay-off? Bron en (c): TNT.

Voorzichtig met de toiletpot

Ze kunnen soms heel gevoelig zijn. Het minste of geringste brengt ze dan van hun stuk. Er hoeft niets te gebeuren of het is een gejeremieer van jewelste in het kleinste kamertje. Kunnen de gasten er dan écht geen rekening mee houden? Dat is toch te gek voor woorden! Terwijl het er zo duidelijk staat: dit toilet is fragiel! Nooit geweten dat dit mogelijk was.

Doe een beetje voorzichtig met ons gevoelige toiletpotje. (c) skrivadur.

Doe een beetje voorzichtig met ons gevoelige toiletpotje. (c) skrivadur.