Het leven is gecompliceerd. Dat is een feit. We moeten werkelijk overal en altijd bereikbaar zijn. We moeten hyven, linked-innen, msn-en, chatten, skypen, twitteren en ga zo maar door. Draadloos internet, snelle mobiele verbindingen, bluetooth, zo langzamerhand wordt onze hele wereld vervuild door elektrosmog. En we verzinnen er steeds meer communicatiemiddelen, communicatiekanalen en communicatiemethoden bij. Voor je het weet, kom je niet meer toe aan de reden waartoe we op aarde zijn: samen leven en samen genieten. In mijn eeuwig durende tot door het land van de verbazing stuitte ik onlangs op een heel mooie uitspraak. In één zin geeft deze uitspraak mijn gevoel weer: ‘Life was much easier when Apple and Blackberry were just fruits‘. Zo zit het dus écht in elkaar. Maar inmiddels hebben we er met ons continue streven naar (technologische) vooruitgang voor gezorgd dat er een heel ingewikkelde fruitschaal is ontstaan! Moeten we daar blij mee zijn? Ik denk er anders over…
Capplecino? (c) Apple.
Je hoeft niet met alles mee te doen, dat beseffen scheelt al heel veel!
Koe doet (bewust!) niet mee met Linked-innen, msn-en, twitteren etc. Vooral het ‘moeten’ is iets wat een mens zichzelf vaak aandoet! Want, van wie moet het?