Anne Frank beweegt!

Bijzonder! Jarenlang was Anne Frank voor mij een heel bijzonder Joods meisje dat ons allen wijze lessen kan leren. Haar levensverhaal is overbekend. Haar portret werd een icoon van de Tweede Wereldoorlog. Vandaag zag ik echter voor het eerst op YouTube de enige beelden van een bewegende Anne (ik zag ze al eerder op televisie). Omdat je stilstaand fotomateriaal gewend bent en omdat je leeft met het besef dat Anne – zeker voor haar leeftijd – heel erg wijze woorden heeft geschreven, is het vreemd om een giebelend tienermeisje bewegend uit het raam te zien hangen. Anne is op het unieke filmpje erg benieuwd naar haar buren, die gaan trouwen. We schrijven 22 juli 1941. De familie Frank woont aan het Merwedeplein 37, op de tweede verdieping. Door dit zwartwitfilmpje wordt Anne heel even van icoon een meisje van vlees en bloed. Het is te bizar voor woorden als je deze beelden bekijkt met de wetenschap welke lijdensweg haar nog te wachten stond. Kippenvel!

Klassieke klanken en Duitse rap

Mijn cd-speler in de auto bevat sinds een paar maanden nog maar één cd: Stadtaffe van Peter Fox. Ik heb er hier al eens iets over geschreven. Mijn automobiele cd-speler wil het zilveren schijfje niet uitspuwen. Elke autorit gaat gepaard met de mengelmoes van klassieke klanken en Duitstalige rap (leuke teksten!). Onlangs ben ik op zoek gegaan naar andere muziek van deze Duits-Baskische chanteur. Al heel snel kom je dan uit bij Seeed. En ik moet zeggen: dat is ook errug leuk! Kijk en luister maar eens mee.

Merk je merkje…

Ook degenen die goed opletten en oppassen, overkomt het wel eens: je raakt iets kwijt. Stom! Jammer! Helaas! Eerlijke vinders weten vaak niet van wie de spullen zijn, die zij tegenkomen. Daar kan verandering in komen door het merken van je spullen. Er bestaat een heel gemakkelijke manier om alles (je kunt het zo gek niet bedenken) te voorzien van een (minder) opvallend merkje: de website goedgemerkt.nl. Deze site is opgezet door een ervaringsdeskundige: “Na het verliezen van 4 jassen, 5 sweaters en een enkele schoen is een moeder met kinderen goed-gemerkt begonnen, een makkelijke manier om alle spullen te merken!” Je kunt op de site van alles ontwerpen en laten uitvoeren: naamstickers, merkjes, instrijklabels, polsbandjes, tassenhangers, allergielabels, cadeaubonnen. Het leuke is dat het allemaal erg betaalbaar is. Zo krijg je voor nog geen dertien euro vijftig labels. Daarmee kun je een flinke tijd aan de slag met plakken!

Een ervaringsdeskundige zette de website op. (c) goedgemerkt.nl.

Ik kom ut Braobant…

“Ik kom ut Braobant, kunde gij da zien? Ik kom ut Braobant, hurde da messchien?” Aanhangers van het regionalisme kunnen vanaf heden laten zien waar ze vandaan komen en waar ze trots op zijn! De provincie Noord-Brabant trok een zak met geld open (200.000 euro) en liet een reclamebaasje zonder veel talent een logo (en een website) ontwikkelen. Bij dit beeldmerk – een autosticker met de letters NB met aan beide kanten het Brabants Bont – hoort ook een passende slogan: “Dan denk je aan Brabant”. Guus Meeuwis mag trots zijn! De provinciebestuurders minder. Want om voor twee ton een NB-sticker te laten ontwerpen, die je voor een paar euro zelf kunt samenstellen bij Vistaprint… Dat getuigt niet écht van slimheid. “Dan denk je toch… Brabant…“

De Brabantse autosticker. Ontwerpkosten: 200.000 euro.

Bende gij gek?
Oké, het plaatje ziet er best leuk uit. Maar… Twee ton! Tss… Bende gij gek of zow? O ja, over het waarom van de nieuwe campagne: “Merk en slogan zijn niet nodig omdat de stereotypen over Brabant niet kloppen. We willen iedereen laten weten dat onze provincie meer is dan de clichés.” Dat verklaart een hoop!

Gemaakt in twee tellen met Vistaprint. Ontwerpkosten = nul euro! Deze autosticker kost maximaal 5,24 euro per stuk.

Welkom in onze achtertuin!

Van harte welkom bij onze kerk! Wees welkom vreemdeling op het voorplein van het Huis van God! Nee, dat staat er niet. Nomaden, vreemdelingen en mensen van de reis worden met niet mis te verstane woorden gesommeerd elders hun heenkomen te zoeken. NIMBY noemen we dat: Not In My BackYard! In dit geval NIDBVOK: Niet In De Buurt Van Onze Kerk! Waar de vertwijfelde niet-gasten dan wel heen kunnen? Naar de gendarmerie! De route staat al aangegeven!

Echt welkom ben je hier niet. (c) skrivadur.

Stempels zetten
Gelukkig zie je dit soort borden steeds minder vaak in Frankrijk. We kwamen dit voorbeeld tegen in een klein plaatsje in de Vendée. De meeste gemeenten hebben speciale terreinen voor het reizende deel van de bevolking: Terrains de Gens de Voyage. Onlangs lazen we in de krant dat de gendarmerie regelmatig op bezoek komt. Om de reizigers te tellen en te voorzien van een stempel op de arm! HALLO! Een stempel op de arm! We leven niet meer in de jaren veertig van de twintigste eeuw! De neo-fascisten-met-de-kepi-op-hun-koppie kwamen met een verklaring: “Ze lijken allemaal zo op elkaar dat we ze niet uit elkaar kunnen houden. Door even een stempeltje te zetten, voorkomen we telproblemen.” Hmm… Beste `gens d´armes´, wellicht is een brandmerk ook een optie? Op jullie hoofden, met een dikke ‘i’, van IDIOOT!

Espresso dankzij een fietspomp

In huize skrivadur zetten we al jaren de lekkerste espresso (en aanverwante koffiespecialiteiten) met een Quick Mill. In Nederland zegt dit merk slechts weinigen iets, maar in Italië is dit hèt merk. Als je een Italiaan vraagt welke espressomachine hij thuis heeft, is de kans heel erg groot dat hij ´Quick´ antwoordt.  Quick bouwt de (semi-)professionele machines al sinds 1945. Ze vragen er ook (semi-)professionele prijzen voor. Maar de koffie die je er mee zet (uiteraard van vers gemalen bonen), is belissima!

Espreso waar je wilt, dankzij de Handpresso. (c) Handpresso.

Outdoorversie
Onlangs kwam ik er achter dat ik ook op reis de lekkerste koffie kan zetten. Niet dat we ontevreden zijn over ons percolatorsysteem, maar het kan natuurlijk altijd beter. Ik heb het over de zogenoemde Handpresso. Dit systeem is enige tijd geleden ontwikkeld en op de markt gebracht. Er bestaat nu zelfs een heuse outdoorversie van. Met de outdoorhandpresso kun je – als we de leverancier mogen geloven – onderweg een perfecte espresso of ristretto maken. Het mooie is – wederom volgens de leverancier – dat je er geen elektriciteit of ingewikkelde apparatuur voor nodig hebt.

Bijna te stijlvol om 'outdoor' te gebruiken. (c) Handpresso.

Omgebouwde fietspomp
Met de Handpresso kun je vrijwel op elke denkbare plek een heerlijke espresso brouwen. De Handpresso is in feite een omgebouwde fietspomp. Het verschil is echter dat de lucht er pas uitkomt als je dat zelf wilt. Na dertig keer pompen, is er een goede espressodruk van zestien bar opgebouwd. Dan moet je water van ongeveer 85 graden Celsius in het waterreservoir gieten (wel oppassen voor je vingers!). Vervolgens leg je de koffie (gemalen of in ESE-padvorm) in het apparaatje. Even op de knop drukken en de espresso wordt gemaakt. Lekker langzaam, zoals het hoort.

Het kost wat, maar dan heb je ook wat. (c) Handpresso.

Fors prijskaartje
Overigens hangt er wel een fors prijskaartje aan je wens om outdoor van lekkere koffie te kunnen genieten. De Handpresso Outdoorkit kost namelijk 169 euro. Daar krijg je dan wel een heel pakket voor: een stijlvolle thermosfles, vier polycarbonaat espressoglaasje en een mooi en robuust opbergsysteem. Natuurlijk zit er ook een handpomp bij. Ach ja, het is even een investering, maar kwaliteit (lees: goede en lekkere koffie) mag wat kosten. Toch?

Het vuur aan de schenen

Terwijl het zinderende en zonnige Zuiden zuchtte onder extreem tropische temperaturen, waren wij in het Westen van Frankrijk getuige van een heuse bosbrand. In de Provence was ons het vuur gelukkig niet aan de schenen gelegd. Daar hielden bosbrandwachten koen de wacht. Bij een rookpluim, het smeulen van een peuk en bij het glinsteren van een stukje glas, kwamen de stoere mannen in actie. Bosbranden, daar hebben ze in het Zuiden een broertje dood aan. In het Westen is dat anders. Daar verwachten ze gewoon geen bosbranden. Oei… Dat is dus fout! De bosbrand die we zagen, bedreigde een aantal huizen van een woonwijkje. Het zag er allemaal eng uit, maar gelukkig liep het met een sisser af.

Waar rook is, is vuur. (c) skrivadur.

Waar vuur is, is de brandweer. (c) skrivadur.

Waar de brandweer is, zijn stoere sapeur-pompiers. (c) skrivadur.

Pininfarina tekent nieuwe Solex

Echt hot is-ie nooit geweest. Tot voor kort. In menige historische binnenstad tuffen ze in groten getale rond: de van origine Franse Solexjes. Luid snerpend en onwelriekend zijn het verre van stille historische getuigen. Ze zien er wel geinig uit, deze representanten van ons collectieve geheugen. En er zijn er nog flink wat over (tja, tussen 1946 en 1988 zijn er maar liefst acht miljoen van gemaakt!). Maar om er zelf mee rond te rijden, dat voert te ver.

Wordt de E-Solex ook in Nederland een succes? (c) skrivadur.

Volledig elektrische motor
Wellicht is de E-Solex wel een optie! We kwamen een exemplaar tegen toen we onlangs in het Zuiden waren. Meesterontwerper Pininfarina ontwierp ‘m met de oude Solex van Marcel Mennesson en Maurice Goudard in gedachten. Het ‘brommertje’ heeft een volledig elektrische motor.

Veroveringstocht
Vanuit het Zuiden is het vehikel bezig met een veroveringstocht. In Frankrijk is-ie al bij ruim 250 dealers te koop. De Benelux is nu aan de beurt. Bij onze Zuiderburen kost het milieuverantwoorde apparaat net geen 1.600 euro. Maar dan heb je wel een goedkoop vervoermiddel om van A naar B(eter) te gaan!

Snerpen en knetteren doet-ie niet meer, wel stil zoemen. (c) skrivadur.

Bésixdouze

“On ne voit bien qu’avec le coeur. L’essentiel est invisible pour les yeux.“ Antoine de Saint-Exupéry heeft helemaal gelijk in zijn prachtige en poëtische verhaal ‘De kleine prins’: “Alleen met het hart kun je goed zien. Het wezenlijke is voor de ogen onzichtbaar.” Al heel erg lang wilde ik dit boekje lezen. Het was er eenvoudigweg nooit van gekomen. Gisteravond zat ik het door te bladeren en voor ik er erg in had las ik het in een adem uit.

De kleine prins deelt zijn planeet met een roos en drie vulkaantjes. (c) Antoine de Saint-Exupéry.

Drie vulkaantjes
Ik genoot erg van de avonturen van het bijzondere prinsje dat zijn planeetje (B612, in het Frans: Bésixdouze) deelt met een roos en drie vulkaantjes, waarvan er slechts twee werken (en de derde… nou ja, je weet nooit…). Het manneke gaat op reis naar andere planeten. Daar ontmoet hij volwassenen die zichzelf op de een of andere manier belachelijk maken: de koning, de ijdeltuit, de dronkelap, de zakenman, de lampopsteker en de geograaf. Op advies van de geograaf brengt de kleine prins een bezoek aan de aarde, waar hij de verteller van het verhaal (de neergestorte Antoine de Saint-Exupéry zelf) ontmoet.

Een wijze les: kijk met je hart, niet met je ogen. (c) Antoine de Saint-Exupéry.

Wonderlijke lotgevallen
In het boekje beschrijft Antoine de Saint-Exupéry de wonderlijke lotgevallen van het prinsje op een sprookjesachtige manier. Op die manier kan hij wijze lessen en kritieken spuien, waar de mensheid iets aan kan hebben. Wie wil weten hoe het verhaal verder gaat, moet zelf maar eens het boekje lezen. Bijzonder is wel dat Antoine de Saint-Exupéry niet lang na het schrijven van ‘De kleine prins’ werd neergehaald boven de Middellandse Zee. De gevechtsvlieger stortte in het water en kwam om het leven. Het wrange was dat hij uit de lucht werd geschoten door een Duitse jachtpiloot die heel erg graag las. Zijn lievelingsboek was ‘De kleine prins’.

De kleine prins stelt veel vragen, maar geeft weinig antwoorden. (c) Antoine de Saint-Exupéry.

Het bewijs is geleverd!

De Franse gemeentecamping is in gevaar. Enige tijd geleden schreef ik hier al over. Tijdens onze struinerijen door het Franse land in juli en augustus hebben we tastbare bewijzen gevonden. In de Vendée troffen we een voormalige – goedkope – gemeentecamping aan. Maar de ambtenaren van Jard-sur-Mer hadden het veld geruimd. De camping municipal was veranderd in een veel duurder ‘hôtel-en-plein-air’. Oké, het was nog steeds een mooie verblijfplaats. Met je tentje stond je namelijk midden in het bos, tussen de eekhoorntjes en de konijntjes. Maar toch… De nieuwe campingbazen hadden het kampeerterrein flink onder handen genomen: nieuwe sanitairblokken, een verwarmd zwembad. In hun vernieuwingsdrift waren ze echter vergeten een nieuw routebord te bestellen. Wat doe je dan? Juist: gewoon afplakken dus! Maar de vermelding ‘municipal’ blijft nog steeds zichtbaar.

De Franse gemeentecamping wordt bedreigd. (c) skrivadur.