Supersizen bij O'Kebap

Een Big Mac? Een Double Whopper? Een Bucket Hot Wings? Of toch de Quick’n Toast? Als het gaat om fastfood is de keuze enorm. Toch heb ik wat tegen de alom aanwezige vreetschuren van Mc Donalds, Burger King, Kentucky Fried Chicken en de Quick. Het is allemaal overal zo meer van hetzelfde.

Supersizen
Alle ketens schreeuwen om het hardst dat ze de lekkerste, de grootste, de best gevulde zusenmezo hebben. En overal kun je supersizen of zelf megasupersizen. Documentairemaker Morgan Spurlock toonde in het verleden al aan dat dit niet echt verstandig is. Je kunt er ziek van worden.

O'Kebap in Metz.

Een nieuwe keten
Enige tijd geleden ontdekte ik in al het fastfoodgeweld een nieuwe keten. Hoewel keten… Er is slechts één vestiging. Het is de O’Kebap in Metz in Frankrijk. Heel pretentieus noemt deze organisatie zich de ‘numéro 1 du fast food Kebap en France’. Tja, hoeveel kebaperia’s hebben een website? Hoeveel kebaperia’s worden ondersteund door een reclamebureau? Hoe dan ook: ze hebben wel een beetje gelijk. Want het eten bij de O’Kebap is een verademing. Een snelle blik op de menukaart: O’galetta, O’lamajoun, O’fallafel, O’turka pan, O’veg.

Afiyet olsun
Ik weet dus wel waar ik naartoe ga, ‘als ik voor de smaak ga’ en als ik het ‘my way’ wil hebben. Naar de O’Kebap! Afiyet olsun, zal ik maar zeggen! En nee, dan neem ik geen Kebap, want dat schijnt ook een caloriebom te zijn. Een heerlijke fallafel, ja. Of een turka pan. Ik kan me er nu al op verheugen! Dus attentie, Burger King, KFC, Quick en Mc Donalds: “I’m leaving it!”

Supersizen bij O’Kebap

Een Big Mac? Een Double Whopper? Een Bucket Hot Wings? Of toch de Quick’n Toast? Als het gaat om fastfood is de keuze enorm. Toch heb ik wat tegen de alom aanwezige vreetschuren van Mc Donalds, Burger King, Kentucky Fried Chicken en de Quick. Het is allemaal overal zo meer van hetzelfde.

Supersizen
Alle ketens schreeuwen om het hardst dat ze de lekkerste, de grootste, de best gevulde zusenmezo hebben. En overal kun je supersizen of zelf megasupersizen. Documentairemaker Morgan Spurlock toonde in het verleden al aan dat dit niet echt verstandig is. Je kunt er ziek van worden.

O'Kebap in Metz.

Een nieuwe keten
Enige tijd geleden ontdekte ik in al het fastfoodgeweld een nieuwe keten. Hoewel keten… Er is slechts één vestiging. Het is de O’Kebap in Metz in Frankrijk. Heel pretentieus noemt deze organisatie zich de ‘numéro 1 du fast food Kebap en France’. Tja, hoeveel kebaperia’s hebben een website? Hoeveel kebaperia’s worden ondersteund door een reclamebureau? Hoe dan ook: ze hebben wel een beetje gelijk. Want het eten bij de O’Kebap is een verademing. Een snelle blik op de menukaart: O’galetta, O’lamajoun, O’fallafel, O’turka pan, O’veg.

Afiyet olsun
Ik weet dus wel waar ik naartoe ga, ‘als ik voor de smaak ga’ en als ik het ‘my way’ wil hebben. Naar de O’Kebap! Afiyet olsun, zal ik maar zeggen! En nee, dan neem ik geen Kebap, want dat schijnt ook een caloriebom te zijn. Een heerlijke fallafel, ja. Of een turka pan. Ik kan me er nu al op verheugen! Dus attentie, Burger King, KFC, Quick en Mc Donalds: “I’m leaving it!”

Ridders te paard

Hoe reisden de Middeleeuwers? Hadden ridders te paard onderweg naar het Heilige Land voor de zoveelste kruistocht een soort van TomTom – laten we zeggen ‘GodfriedGodfried’? Koersten ze op de Poolster? Keken ze naar de stand van de zon? Letten ze op het ruisen van het riet? Of gebruikten ze toch ‘gewoon’ kaartmateriaal. Dat zag er in die tijd uit als het het plaatje hieronder.

Tonen de kaarten de weg? Of leiden ze naar sprookjeslanden?

Europa ligt rechts
Ik twijfel er aan of wij met zulke kaarten de weg zouden kunnen vinden. De kaart hierboven voelt voor ons vreemd aan. En dat komt niet alleen omdat-ie zo weinig details weergeeft. Het zit ‘m vooral in de oriëntatie. Europa ligt rechts, India links. Voor ons gevoel moet dit tegenwoordig anders zijn. Hoe het ook is: geef ons maar Google Maps! Weliswaar zijn de ‘maps’ niet zo charmant als deze kaart, maar functionaliteit is toch ook wat waard!

Op de bonnefooi

Als het om reizen gaat, kun je met skrivadur alle kanten uit! Vaak leiden de wegen naar het Zuiden, maar andere windstreken worden ook aangedaan. skrivadur, skrivadurske, skrivadurak en skrivaduvel reizen altijd op de bonnefooi. Onze neus is ons navigatiemiddel. Die reizen we achterna. De weg raken we nooit kwijt. Hooguit rijden we dan ‘anders’.

Toutes directions sont possible?

Miami in Noord-Frankrijk

Art Deco aan de Noord-Franse kust.

Wie Art Deco zegt, zegt Miami. Toch zijn er op veel meer plekken op de wereld gebouwen in deze stijl opgetrokken. Soms kom je ze tegen op plaatsen waar je ze niet verwacht. Dit gebouw – een woonhuis – staat aan de Noord-Franse kust. Het wit steekt lekker scherp af tegen het azuurblauwe van de lucht. Dit ‘ruikt’ naar de zomer!

Kuch met amandelen?

Kouign amann kun je ook gebruiken als 'energiereep'.

Leuke taal, dat Bretons! Zo maar een vraagje: weet iemand wat ‘Kouign amann’ betekent? Lange tijd dacht ik dat het stond voor ‘kuch met amandelen’. Het is een vrij zwaar en mierzoet gerecht. Het lijkt op een stapel pannenkoeken die met heel veel gecarameliseerde suiker onder een pers is gelegd. Daarna is er met een compressor lucht ingespoten. En zie daar: een heerlijke versnapering voor bij de koffie. Het kan ook dienen als energiereep (er zitten flink wat brandstoffen in) of als lunch. Een klein stukje – koud of warm – volstaat. Dan hoef je de rest van de dag niets meer te eten.

Vette koek
De Kouign amann is overal te koop in Bretagne. Zelfs tot ver over de Bretonse grenzen kun je in menig super- en hypermarché de vette koek kopen. Helaas niet verkijgbaar in de Lage Landen. De échte ‘Kouignkenner’ haalt zijn kuch bij la Maison de Kouign amann in Concarneau. Een heerlijke café au lait erbij en smullen maar! O ja, de letterlijke betekenis van Kouign amann is boterkoek of botercake. De caloriebom is in 1865 voor het eerst klaargemaakt in Douarnenez in Finistère.

Strepen op de weg

Vrijwel overal in Nederland duiken ze op: nieuwe strepen op de weg. Lange tijd was hun betekenis voor mij onduidelijk. Vandaag las ik in een foldertje wat de strepen moeten duidelijk maken. Ik citeer: “Ze geven meer duidelijkheid hoe hard u mag rijden en of u mag inhalen. De nieuwe strepen kunt u zien als een geheugensteuntje op de weg. Handig, want u heeft ze constant in beeld. U weet beter waar u aan toe bent en zit rustiger achter het stuur. Meer duidelijkheid maakt het verkeer zo voor iedereen veiliger. Daarnaast beïnvloeden de nieuwe strepen uw rijgedrag, vaak zonder dat u het zelf beseft.”

Strepen maken het niet altijd duidelijker.

Kleurenblinden beleven de wereld anders
De nieuwe strepen beïnvloeden inderdaad mijn rijgedrag. Ze scheppen niet meer duidelijkheid. Evenmin zorgen ze er voor dat het veiliger wordt. Wat is namelijk het geval? Kleurenblinden (zoals skrivadur) beleven de wereld anders. Zo zien wij ‘Daltonisten’ de – naar ik me heb laten vertellen groene – strepen niet zo erg duidelijk. Op de tekeningen in de folder (en op de website) kan ik het verschil met moeite zien. Op foto’s van echte situaties wordt het al lastiger. En in de dagelijkse praktijk is het verschil tussen de kleur van het asfalt en het groene middenstuk voor mij als kleurenblinde vrijwel niet waar te nemen. Dag veiligheid! Dag duidelijkheid! Waarom hebben ze bij het ‘denktanken’ en brainstormen over deze actie niet stilgestaan bij de kleurduidelijkheid en contrastrijkheid? Maak dat middenstuk brandweerwagenrood, azuurblauw of beatrixoranje. Maar vaalgroen…dat is vragen om moeilijkheden!

Het gaat weer vriezen

Ooit een normaal winterbeeld op de Grote Sint-Bernardpas: sneeuw scheppende paters.

skrivadur dacht dat we er al vanaf waren. Maar, het gaat weer vriezen. Terwijl een flauw zonnetje in mijn werkkamer schijnt, verlies ik mezelf regelmatig in gedachten over mooie zomers, warm weer en kamperen in het Zuiden. Bam, word je door nu.nl ineens weer teruggebracht in de realiteit. Ik las net: “Schaatsliefhebbers kunnen vanaf komend weekeinde hun hart weer ophalen. De komende tijd gaat het licht tot matig vriezen, waardoor lokaal het ijs vijf tot zes centimeter dik zal zijn. Heel Nederland krijgt de komende dagen te maken met vorst. Hoe lang dit winterweer aanhoudt, is nog niet helemaal duidelijk.” Wat mij betreft kan het voorjaar niet snel genoeg aanbreken! Winter is leuk, maar het moet niet te lang duren.

Een kwestie van kaboem?

Gevonden in de Auto-Almanak 1937 van de ANWB: een heel bijzonder overzichtskaartje van Oostenrijk:

'Zoo was den reegeling in Oostenrijk'

Vreemde verkeersvoorschriften
Ik kwam het tegen bij de rubriek ‘Vreemde verkeersvoorschriften’. De ene helft van het land reed links, terwijl het verkeer in de andere helft van de Alpenstaat rechts hield. Hoe deden ze dat in het grensgebied? Snel van rijstrook wisselen? En wat deed je als je net op die grens aan het inhalen was? Werd het dan een kwestie van kaboem? Het is overigens wel grappig dat ze dit in 1937 al vreemd vonden.

'Duitsche kenteekens' in 1937

“Auto’s en motorrijwielen hebben nummerplaten met zwarte letters en cijfers of witten achtergrond”, staat te lezen in de Auto-Almanak 1937 van de ANWB. “Deze kenteekens worden door de politie afgestempeld.” Wat betreft het uiterlijk van de kentekenplaten is er bij onze Oosterburen in ruim zeventig jaar weinig veranderd. Heel bijzonder is wel de opsomming in de rubriek ‘diversen’. “Motorrijtuigen van de S.S.” Ja, het staat er echt. Zelfs het ‘logo’ van deze criminele organisatie staat erbij. Kijk maar eens op de foto hieronder.

Kenteekens van Duitschland in 1937.

Waar reden die voertuigen?
En waar reden die voertuigen dan? Nou, in 1937 had het Duitsche Rijk al een behoorlijke omvang. Vanaf 1939 was dit grondgebied te klein. Daarom werd ‘uitbreiding’ gezocht en gevonden in het Westen en Oosten. In die tijd konden de niet-Duitse Europeanen met eigen ogen de voertuigen van de SS zien rijden. Ze hadden toen de almanak van de ANWB niet meer nodig.

Duitschland had in 1937 al een behoorlijke omvang.