Zebrahufters en ander gespuis

Sneeuw! Heel Nederland is in paniek! Treinen vallen uit, automobilisten vergeten plots hun rijvaardigheid, butsen en botsen is aan de orde van de dag, files vormen zich waar je bij staat. In al deze ‘alteratie’ denken sommige voetgangers dat ze het eeuwige leven hebben. Oké, het valt niet mee om door de sneeuw te ploegen, maar kom: je bent toch niet van suiker?!

Een beetje sneeuw en iedereen is in paniek.

Spekglad wegdek
Gisteravond dacht een wandelaar dat hij sterker was dan mijn ruim dertienhonderd kilo wegende auto op een spekglad wegdek. Wat deed de – in onopvallende kleding gestoken – wintermuts? Hij nam voorrang! Natuurlijk hebben voetgangers voorrang op zebrapaden. Maar dat wil niet zeggen dat ze niet moeten uitkijken. Met een sukkeldrafje van dertig kilometer per uur reed ik al op het zebrapad, toen meneer (eikels zijn altijd mannelijk) het in zijn hoofd haalde om toch over te steken. Mijn hart sloeg drie slagen over, het zweet brak me uit, want mijn remmen deden het niet goed. Al schuivend en glijdend ‘reed’ ik verder. De voetganger spoedde zich het zebrapad over. Om zijn voorrang kracht bij te zetten, gaf hij een ferme klap op mijn auto. Wat een hufter zeg!

Sneeuw heeft ook voordelen: je kunt leuk ontspannen in de natuur en je ziet nog eens wat wild!

Hufter in een truck
Hufter twee kwam ik vanochtend tegen. Een vrachtauto – met oplegger – stond stil langs de kant van de weg. Ik kom aanglibberen. Wat doet die trucker? Juist: kijken of ik er aan komen en… gas geven! Ik claxonneerde meteen, waarop hij (wederom een eikel) zijn hoorn liet galmen. Het ging net goed, maar dat kwam meer door mijn stuurmanskunsten en mijn 4×4-aandrijving. Met klamme oksels kwam ik op mijn werk aan. Wat een winter! Maar het ziet er allemaal wel ontzettend prachtig uit!

Een hotel van dertien centennia

Nieuwbakken toeristische hotspot Dubai krijgt het hard voor de kiezen. Het emiraatje klopt zelfs bij buurmanemiraat Abu Dhabi aan voor een lening van bijna zeven miljard euro. Hiermee wil het op de rand van faillissement verkerende dwergstaatje aan zijn verplichtingen blijven voldoen. Nu is het moment om dus goedkoop naar de zon te vliegen. Er zijn hotelkamers te over. Wees er snel bij, want voor je het weet zijn al die accommodaties failliet. Hoe anders is het gesteld in de Japanse plaats Awazu. Daar staat immers het oudste hotel ter wereld.

Het Hōshi Ryokan-hotel opende bijna dertienhonderd jaar geleden de deuren. (c) Hōshi Ryokan.

Welness sinds 717
Het Hōshi Ryokan-hotel opende bijna dertienhonderd jaar geleden de deuren. Het hotel – met een breed aanbod aan welnessactiviteiten – is al 46 generaties in het bezit van één familie. Deze droomaccommodatie werd rond 717 na Christus opgezet naar aanleiding van een visioen van boeddhist Taicho Daishi. Omdat Daishi het te druk had met geestelijke zaken, vertrouwde hij het opzetten van de toeristische accommodatie toe aan één van zijn volgelingen, Garyo Hōshi.

Platte schijf
In die tijd was de start van het hotel nog geen ‘heet nieuws’. De wereld – die nog voor een platte schijf werd aangezien – was veel meer bezig met andere zaken. De val van Rome was net een feit. De net ontstane Islam spreidde zich als een inktvlek uit. Er liepen zelfs nog mensen rond die Mohammed zelf hadden gekend. Het buskruit was net uitgevonden in China. De Vikingen begonnen zich zoetjes aan te roeren. Het was duidelijk dat de écht duistere Middeleeuwen nog moesten aanbreken.

Lekker bubbelen kan hier al sinds de achtste eeuw! (c) Hōshi Ryokan.

Open sinds de achtste eeuw
De familie Hōshi opende de zaak in de achtste eeuw. Sinds die tijd is de business booming. Natuurlijk is er in die dertien centennia wel het een en ander verbouwd en veranderd. Het huidige hotel telt honderd kamers. Er zijn vier hete bronnen waar de gasten in kunnen relaxen. Een verblijf in het hotel is best te betalen: voor ongeveer 450 euro mag je samen met je partner een nachtje komen slapen. Dit is inclusief diner, ontbijt én welnessarrangement!

Oudste bedrijf ter wereld
Het Hōshi Ryokan-hotel is inmiddels ook het oudste bedrijf ter wereld. Er waren tot voor kort nog twee bedrijven die ouder waren: het bouwbedrijf Kongō Gumi uit 578 en het Keiunkan-hotel uit 705. Beide bedrijven bestaan inmiddels niet meer. De oudste Europese bedrijven die nog steeds bestaan, zijn restaurant Sankt-Peter in Oostenrijk (anno 803) en het Franse wijnchâteau Goulaine uit het jaar 1.000. Voor de liefhebber een top-25 van de oudste nog steeds actieve Nederlandse bedrijven:

1. Brouwerij Brand (1340)
2. Brouwerij Oranjeboom (1543)
3. Keramiekbedrijf Royal Tichelaar (1572)
4. Distilleerderij Bols (1575)
5. Uitgeverij Elsevier (1580)
6. Verpakkerij Vopak (1616)
7. Touwslagerij Langman (1638)
8. Porseleinmaker Royal Delft (1653)
9. Gieterij Petit & Fritsen (1660)
10. Handelsfirma Van Eeghen (1662)
11. Uitgeverij Brill (1683)
12. Distilleerderij Nolet (1691)
13. Brouwerij Bavaria (1719)
14. Schoenfabriek Van Bommel (1734)
15. Brouwerij Dommelsch (1744)
16. Verfhandel Sikkens (1792)
17. Metaalbedrijf Meulen (1799)
18. Koffiebranderij Miko (1801)
19. Chemische fabriek Benckiser (1823)
20. ABN AMRO bank (1824)
21. Distilleerderij Bokma (1826)
22. ‘Olieboer’ Shell (1833)
23. Kledingzaak C&A (1841)
24. Muziekinstrumentenmaker Hampe & Berkel Muziek (1842)
25. Voedingsmiddelenfirma Havens (1845)

Boot. James Boot.

In de films van James Bond kan alles. Nou ja, bijna alles dan. Q – de beroepsknutselaar van MI-5 – komt in vrijwel elke film met de nieuwste technische spionagesnufjes. Geweldig! Nu komen deze handigheden ook binnen handbereik van niet-leden van de geheime dienst. Zo kwam onlangs een heel mooi vaartuig op de markt. Het is een bootje dat zowel boven als onder water kan worden gebruikt. Het ding – knalgeel dus wel opvallend en niet écht geschikt voor spionagedoeleinden – ziet er erg cool uit.

De Scubacraft boven water. (c) Scubacraft.

Speedboot verandert in een duikboot
De speedboot die in een mum verandert in een duikboot heeft een naam: de Scubacraft. Met z’n 160 paardenkrachten schiet-ie als een pijl over en onder het water. O ja, als duikbootbemanning (er kunnen zes personen worden vervoerd met de Scubacraft) moet je wel gebruik maken van perslucht. Je blijft immers boven op het ding zitten als-ie onder water verdwijnt. Het is ook een optie om heel lang je adem in te houden!

Het het gele gevaarte onder water. (c) Scubacraft.

Begraafplaatsen vertellen klimaatverhaal

Klimaathistorici – ja die zijn er ook – zijn binnenkort en masse te vinden op begraafplaatsen. Het schijnt namelijk zo te zijn dat grafstenen veel kunnen vertellen over de ontwikkeling van ons klimaat. De wetenschappers hopen dat de verwering van de grafstenen van natuursteen (vooral van marmer) hen kan vertellen of en zo ja in welke het klimaat aan het veranderen is. Dit wordt de zogenoemde EarthTrek-studie genoemd.

Graven doen een boekje open over het klimaat.

Zure regen en grafstenen
Om het onderzoek van de Geological Society of America breed aan te pakken, zijn de klimatologen op zoek naar vrijwilligers. Dit vrijwilligersleger moet allerlei begraafplaatsen over de gehele wereld aan een kritisch onderzoek onderwerpen. De gegevens die de vrijwillige veldonderzoekers verzamelen worden ter analyse in een groot computerprogramma gebracht. Verwacht wordt dat de verwering van grafstenen informatie verschaft over de zure regen (hé, die is weer terug van weggeweest!) en de vervuiling van de atmosfeer. Aan de hand van deze gegevens kunnen de historische klimaattabellen worden genuanceerd. Nu maar te hopen dat met het woordje ‘nuancering’ geen ‘manipulatie’ wordt bedoeld! Wie interesse heeft om mee te werken aan dit onderzoek, kan zich melden als vrijwilliger.

Heel erg sterke drankjes

Een glaasje whiskey, grappa of calvados  ‘on the rocks’ kan erg smaakvol zijn. Je moet dan wel snel drinken, want voor je het weet smelten de ijsblokjes en zit je met een verdund drankje te kijken dat een beetje naar koud afwaswater smaakt. Bah, smerig! Wie een koel drankje wil hebben, zonder de smeltende ijsblokjes, kan voortaan ook zogenoemde ’sippin’ rocks’ gebruiken. Je drankjes worden dan wel heel erg sterk!

Sláinte Mhath! Maar pas wel op je tanden! (c) Sippin on the Rocks.

Glad gepolijst
‘On the rocks’ wordt met deze blokjes graniet wel heel erg letterlijk! Het mooie van deze glad gepolijste granieten koelblokjes is dat ze erg lang koud blijven én dat ze tot het moment dat Pasen en Pinksteren op één dag vallen kunnen worden hergebruikt. Het is alleen niet zo slim om er tijdens het borrelen op te kauwen, tenzij je graag een innige relatie opbouwt met je tandarts! De ’sippin’ rocks’ zien er trouwen wel erg stoer uit! Sláinte Mhath, zullen we maar zeggen!

De sippin' rocks zien er stoer en stijlvol uit. (c) Sippin on the Rocks.

Snelheidsduivels op grasmaaiers

Regisseur David Lynch maakte in het laatste jaar van het vorige millennium een bijzondere film over een oude man en zijn vervoermiddel. The Straight Story vertelt het echt gebeurde verhaal van Alvin Straight uit Iowa. Hoewel Alvin niet zo goed kan opschieten met zijn broer, neemt hij toch een bijzonder besluit als hij het nieuws hoort dat broerlief een beroerte heeft gehad. Hij gaat op reis…op een grasmaaier!

Op leeftijd
Alvin, die al behoorlijk op leeftijd is, is slecht ter been en heeft slechte ogen. Daarom mag hij geen auto meer rijden. Maar niemand heeft gezegd dat hij geen grasmaaier meer mag besturen. Hij koppelt een aanhangwagent aan zijn oude grasmaaier en vertrekt. In zes weken tijd trekt hij van Laurens in Iowa naar Mount Zion in Wisconsin. Hij legt in totaal 360 kilometer af.

Alvin Straight legde 360 kilometer af op een grasmaaier. (c) David Lynch.

Snelheidsrecord op een grasmaaier
Het is niet bekend of Alvin met zijn tocht een record vestigde, maar het kan zo maar het geval zijn. Wel bekend is het snelheidsrecord op een grasmaaier. Dat staat – nu nog – op 130 kilometer per uur. Dit Amerikaanse snelheidsrecord dateert uit 2006. Sinds dat jaar zijn er geen pogingen ondernomen om het record te verbreken. Dat gaat binnenkort echter veranderen. Een stel bijzondere Britse snelheidsduivels is namelijk bezig met het Runningbladeproject. Het doel van dit project is met een grasmaaier 160 kilometer per uur te rijden en tevens geld in te zamelen voor twee goede doelen.

Met de Runningblademaaier zou Alvin Straight er geen zes weken over hebben gedaan, maar twee uur en een kwartier. (c) Project Runningblade.

Een gepimpte grasmaaier
Stephen Vokins, de man achter Team Runningblade, verklaart dat het snelheidsrecord zal worden gebroken op een flink gepimpte grasmaaier. Vokins meent dat zijn grasmaaier op topsnelheid een compleet voetbalveld kan knippen en scheren in 2 minuten en 42 seconden. De gepimpte grasmaaier is deze week officieel gepresenteerd. Hij ziet er écht ontzagwekkend uit. Met de Runningblade-maaier gaan de Britten binnenkort een poging ondernemen voor het Guinness Book of World Records. Het Runningbladeteam moet zich wel aan een paar regeltjes houden: de maaier moet in de winkel te koop zijn en de maaier moet nog steeds maaien op de dag van de recordpoging. Volgens Vokins is dat zeker het geval. Hij maakt zich nog wel een beetje zorgen: “There is a real danger that if the aerodynamics are wrong, it will flip up in the air, with disastrous results“.

Als het aan Team Runningblade ligt gaat het Amerikaanse record sneuvelen. (c) Project Runningblade.

Matte outfit voor nieuw wielerteam

Er is een grote kans dat radioverbindingen tussen ploegleider en renner in de wielersport worden verboden. Op zich een vreemde zaak, zeker omdat wielrennen een tactisch spelletje is dat niet zonder overleg kan. Voor een nieuw team als het Amerikaanse Team RadioShack is het nog gekker. De sponsor van deze nagelnieuwe en toch overbekende aankomende kampioensploeg van Lance Armstrong handelt namelijk in elektronica! Het hele mediacircus rondom Lance en zijn ploeg is begonnen. Over een paar weken begint namelijk de Tour Down Under. En niet lang daarna zal de RadioShackformatie zich ook in Europa laten zien.

Team RadioShack laat zich ook in Europa zien. (c) Team RadioShack.

Nieuwe outfit komt mat over
Gisteren liet het nieuwe team al heel trots de nieuwe outfit zien. De kleuren rood en grijs domineren het wielertenue. Natuurlijk is ook het knalgele Livestrongbiesje aanwezig. Ook Team RadioShack is een ploeg die rijdt voor de strijd tegen kanker. Van een ploeg van Armstrong zou je eigenlijk beter verwachten. Het rood en grijs komen een beetje mat over. Oké, de Astana-kledij zag er helemaal niet uit, maar Armstrongs oude tricots (US Postal, Discovery Channel) boezemden ontzag in. Dat waren pas strakke pakkies!

Het blauw van US Postal en Discovery Channel stond 'm veel beter. (c) Team RadioShack.

Met de hand geplukte knechten
Goed, als het wielertenue het niet moet doen, dan komt het toch aan op de pedaalkracht van Lance en zijn met de hand geplukte knechten. Er zitten mooie namen bij: Fumiyuki Beppu, Markel Irizar, Andreas Klöden, Levi – die mag toch niet ontbreken – Leipheimer, Yaroslav Popovych en Haimar Zubeldia. Natuurlijk wordt het team geleid door Johan Bruyneel, de ‘personal trainer’ van Lance. Momenteel traint het team in de buurt van Tucson in Arizona. Vanaf januari rijden de RadioShacks iedereen weer het snot voor de ogen! Niet slecht voor een atleet die eigenlijk tot de veteranenklasse behoort!

Donkerblauw is cool, maar zwart en geel zijn ook stoer. Helaas koos Team RadioShack voor een andere combinatie. (c) Team RadioShack.

Het oepsgebied van een frêle twitterazzo

“De recessionista plaatste op haar Twitter een bericht. Hierin sprak zij de griepcommissaris aan op de belabberde staat van de spuugkit, die onderdeel uitmaakte van zijn pakket aan maatregelen tegen de Mexicaanse Griep. De griepcommissaris, die in gedachten was afgedwaald door het hypotheekleed dat hem was aangedaan door de durfkapitaalpraktijken van zijn hypotheekbank, wierp op zijn Hyves de frêle twitterazzo tegen dat haar anterieure cingulate cortex wellicht een verhoogde activiteit vertoonde, maar dat het zwaar overdreven was om in haar geval te spreken van een oepsgebied. De commissaris voegde er bits aan toe dat hij nu zeker van plan was haar te ontvrienden. Hij wenste het in zijn ogen zeilmeisje een ‘prettige’ reis toe als beginnend tomtomburger.” Het mag duidelijk zijn: de strijd om het woord van het jaar is weer uitgebroken! Je kunt nog tot 16 december 2009 je stem uitbrengen! Een dag later wordt het woord van het jaar officieel bekendgemaakt.

Het is altijd spannend welk woord wordt gekozen tot 'woord van het jaar'. (c) Van Dale.

Provençalen gruwen van kopieergedrag

Niets is zoals het lijkt. Denk je heerlijke Provençaalse lavendel te hebben gekocht, ben je zo maar genept met een ‘kopie’ uit Roemenië. Olijven uit Nyons blijken van Tunesische komaf. De meloenen van Cavaillon komen uit Spanje. Goedkope Italiaanse druiven worden tegen hoge prijzen verkocht als Provençaalse vruchten. Pastis blijkt geen pastis te zijn en vol te zitten met stoffen die niet eens in de Provence voorkomen. Het mag duidelijk zijn: het ‘kopiëren’ van Provençaalse producten is ‘hot’. De Provençalen zelf gruwen er van. Zij houden vol aan de beschermde AOC-status van hun producten. Om de golf aan nepproducten tegen te houden, komen de Provençalen in actie tegen de boeven die zich verrijken met deze schaamteloze kopieën van etherische oliën, wijn, kruiden, olijfolie, snoep, aardewerk en kunstvoorwerpen. Grote of kleine bedriegers lopen de kans om in het vizier te komen van de Direction Génerale de la Concurrence, de la Consommation et de la Répression des Fraudes (DGCCRF).

Was het maar zo gemakkelijk om nepproducten te ontdekken!

Controles
De DGCCRF – wat een afkorting – houdt regelmatig controles samen met de Franse belastingdienst en douane. Uit deze onderzoeken blijkt dat er in veel gekopieerde Provençaalse producten vreemde ingrediënten zitten. In lavendelolie zitten chemische stoffen die er niet in horen. Ook blijkt de nep-olijfolie niet echt gezond voor je te zijn. Om nog maar te zwijgen van de pastis die geen pastis is. Of de wijn waarmee je met gemak je autoruiten kunt reinigen. Wil je écht weten dat je met een product uit de Provence te doen hebt? Dan moet je de etiketten goed lezen. En goed betekent: letter voor letter en woord voor woord. Lees met een gezonde achterdocht. En zoals zo vaak geldt ook hierbij: bij twijfel niet doen! Laat de gekopieerde rommel staan en ga voor kwaliteit! Alleen zo kunnen we de stortvloed aan nepproducten een beetje keren.

Woorden willen gered worden

Entameren, convocatie, anhauchen, subsidiair, bilateraal. Lang geleden had ik een collega die er – ongewild – een gewoonte op nahield. Als hij een vreemd of bizar woord hoorde, dan duurde het niet lang voordat het in zijn dagelijkse vocabulaire terecht kwam. Te pas en te onpas gebruikte hij zulke woorden. De man heeft al een flinke tijd geleden het tijdelijke met het eeuwige gewisseld. Anders had ik hem vast en zeker een groot plezier kunnen doen door hem te wijzen op de website Save The Words van de Oxford University Press. Hier staan bijzondere en onalledaagse woorden die in de vergetelheid zijn geraakt of dreigen te raken. Je mag ze naar hartelust gebruiken. Je kunt ze zelfs adopteren. Of jezelf abonneren op het woord van de dag. Het is een op het eerste gezicht compleet nutteloze site, die bij nader inzien erg vermakelijk en leerzaam is!

Woorden zijn de hoeksteen van onze taal. Hoe meer woorden we hebben, des te rijker onze vocabulaire! (c) Save The Words.